Saturday, January 22, 2011

Hiram na tagumpay

Hiram na tagumpay

Madaling sabihing Tagumpay! kung sa harap mismo natutupad ang mga pangyayari, sa likod nito ay di akalain na muntikan nang sumakabilang buhay ang may kagagawan. Simple lang at para bang walang nakakaalam na meron halaga ang kontrubusyon sa kapwa at sa mundong tinitirhan… Marami ang nakikinabang sa nagtagumpay na layunin kahit na ito ay hindi nalaan ng madla. Kahit pa sabihing walang kaugnayan ito sa mga gawaiin at kalakarin ng sinumang tumatamasa sa ginhawang ang pinagmulan ay ang pinaghirapan ng ilang nilalang na nasa tagong lupalop na di nasilayan ang sarap ng buhay ng manatili sa langit ng mayayaman. Ang hagdan na aapakan ay hindi nagsimula sa pangatlong baitang, tama na ito ay pinagpapaguran pero di batid na meron ding tinatapakan, may buhay man o wala ay di maitatanggi na minsan ba o maraming sandali na humihinga sa ibabaw at nasa ilalaim ang sa tingin ay mas mababa pa sa paa at talapakan. Ang tagumpay ay hindi pag-aari ng iisang anino lamang, ito ay nakamit dahil sa patak ng pawis na pumapatid sa uhaw ng kakulangan ng talentong nahihinog sa panahon kung kailan lamang kailangan. Utang sa dukha at manggagawa ang bawat masasayang araw ng magiginhawang kasalukuyan… hindi sumasapat ang awa na ililimos kung hindi lahat makikinabang! Namamana ang kapalaran pero sa kabila nito pwedeng labanan dahil ang sumpa ng kamalasan ay hindi naman araw-araw na nariyan. Mawala sana ang kamanhiran, magdalang habag sa kamadlaan. Imulat ang mata at marinig ang daing ng ng daigdig na may kapansanan. Tulungan ang mahihirap, hatian ng biyaya na dapat ay para sa lahat…

Tama lang na bayaran ang hiram!

Monday, December 13, 2010

Nahihirapan na ko!

Pero hindi ako pwede sumuko, di pwedeng malaman na pagod na ko! kailangan kong pangatawanan kung ano man ang sitwasyon ko, namin! Pagod na rin pakiramdam ngunit di ko pwedeng isuko at ipahalata na nanghihina na ang katawan, kaysarap dumaing pero kayhirap tanggapin na walang nakikinig dahil ako, ako dapat ang dinadaingan. Maraming beses gutom na ang inaabot pero kailnangan matiis para magtagal pa, sa konting ipon na pera mairaraos din ang pamilya sa bawat taon na lilipas ay magsisilakihan din sila.... Pagod na ko! pahingi ng tulong kahit pabulong lang! Kung me nakakarinig salamat sa oras na nabasa man lang ang bigat na ramdam ko sa mga oras na ito, Kailangan ko ng kahit konting pahinga pero bawal pa dahil marami pang dapat paglaanan ng oras at pera na kikitain pa lang sa maghapong paghahanapbuhay na walang pingkaiba kahapon at sa mga araw na nauna nang lumipas at sa bukas pang darating....
Pagod na ko!

Tuesday, October 5, 2010

Ang Aking Kamusmusan

Ang kamusmusan ay ang sandaling wala pang kamalayan

Na ang daigdig ay pantay at walang lumalamang

Na ang kalawakan ay ang paligid na nilalaruan


Ang kamusmusan ay ang sandali na nasa panaginip

Na ang lahat sa paligid ay pawang lumulutang

Na ang bawat isa ay magkakaibigan


Ang kamusmusan ay ang sandaling ang buhay ay puno ng kulay

Na ang lumbay ay hindi kailanman kakaway

Na ang bawat labi ay may hatid na saya at ngiti habangbuhay


Ang kamusmusan ay ang mga sandaling dalisay ang pag-ibig

Na walang alalahanin saan man sa paligid

Kung saan ang kapayapaan ang naghaharing batid


Ang kamusmusan ko ay malaon nang naglaho

Luha sa mga mata patuloy at hindi hihinto-

Ala-ala sa isipan mga saya sa puso nakatimo.

Ngunit ang kamusmusan sa diwa ay hindi na maigugupo!!!


Hango sa “ My Childhood”

unknown author-Thanks

Tuesday, August 24, 2010

"A letter from a teenage Filipino to the WHOLE WORLD”

I would like to share this patriotic letter from a young man Reigno Jose Dilao.

He is a teenager, a student, and a Filipino who has a big heart for his country.

August 23, 2010

"A letter from a teenage Filipino to the WHOLE WORLD”

As you are reading this letter, I bet that you have seen/heard

about what happened earlier in our country.

Tourists were hostages of a policeman here, Rolando Mendoza.

After a few hours of the horrible crime,

some of the victims were dead including the hostage-taker.

I wrote this letter not just to apologize but also to let everyone know

that we Filipinos are not all like Mendoza.

We are loving and good-hearted people.

For so many years, our country has been standing tall

and surpassing every dilemma; be it small or big.

Years ago (back when I wasn’t born yet),

you have watched us fight for what we think is right.

We fought for the democracy of our nation..

The EDSA revolution. But that’s just one out of many.

Second. We Filipinos have been serving other countries

for our families and we treat you as our own as well.

With all due respect,

I thank you all for giving us the trust through the years.

For helping us to become what we are now.

The Philippines is more than just a group of islands.

We are a nation of strong and remarkable people.

A country of beauty and love known to be hospitable and well-valued.

I humbly apologize for what happened tonight.

No one in this world would want something like that to happen

for life should be valued.

I politely ask the attention of the world.

Please do not judge and mistreat us just because of what happened tonight.

I have been searching the net and found terrible things.

Hong Kong advices to avoid travels here,

China and HK bans Filipinos and that Philippines is the worst place to go.

I can’t blame you for what you have decided

but I hope that you could understand.

Our country is now in a sea of problems.

And I know for sure that we helped you in a way or another.

Let peace and understanding reign this time.

I know that this letter will just be trash but I wish that you would understand.

On behalf of the Philippine population..

WE ARE SORRY.

As a song puts it…

And I believe that in my life I will see an end to hopelessness,

giving-up and suffering.

And we all stand together this one time then no one will get left behind.

Stand up for life.

STAND UP FOR LOVE

Sincerely yours,

Reigno Jose Dilao

Catbalogan City, Samar

(End of Letter)

To Reigno, you are a young hero of the Philippines.

I commend you for writing this letter of trying

to uplift the morale of the Philippines, after this tragic incident.

Kudos to you. You are indeed an idol to many young Filipinos like you,

and should also be an inspiration to many Filipinos.

###

Source of Letter:

http://dabz0326.tumblr.com/

Wednesday, June 30, 2010

May Amats ang Tagumpay

May Amats ang Tagumpay

Nagsimula at wala pang kamalayan

Sa blanko at di masilayan

Maaninag man at di mapagmasdan

Mithiin sa kinabukasan ay patlang-patlang.

 

Gulanit pa ang hinagap na pumapalaot

Payak na saloobin at hindi masalimuot

Bahagya sa bahagyana madalang sumangkot

Pagtatalo-talo madaling makabagot.

 

Laksa-laksa ang napapanaginipan

Bumubulwak sa isip-isipan

Kaydami-daming kaparaanan

Nanunuksong ipagdiinan

 

 

Itinulak, ipinilt ng kaganapan

Lumusong, humarap sa karumihan

Pag-asang ahunin sa kaputikan

Ang kapwa mamamayan sa kabulukan

 

Umiisip sa maliliit

Lahat lahat na lumalapit

Madudungis na kapit-kapit

Bisig na kabit-kabit

 

Umaaklas noon dati pa?

Animoy tigib ng problema

Pero ngayona ay alsa-alsa

Sumisiwalat ang pag-asa

 

Pangkalahatan ngayon ikaw na nga

Tapos na  ang pagbubunganga

Haharap, manunumpa sa madla

Mahirap, mayaman ba hahanga?

 

Ipagbunyi mo nga ang tagumpay

Sa api at maliit ba iniaaalay

Peligro sa sakit magbabantay

Saklolo sa gipit ibibigay

Wala na bang mangungulimbat

Sa gobyerno mo maaawat

Sakit na red tape maaampat

Ngayon at din a magluluwat

 

Alalahanin mo silang me-edad

Marami na saan kaya pumadpad

Karapatan ba nilay bibigyang habag

Pangangailangan iyong ilalapag

 

O sila namang musmos pa?

O ano ang para sa kanila?

Sapat na ba ang tamang edukasyon?

Sa Utak na maliit iyong ibabaon!

 

Igiya mo kami ng matuwid

Sa tamang daan ay ihatid

Pilipinas na nailigaw

Alisin mo sa magnanakaw…

 

Mga pinagkakakitaan

Opo mahalaga yan

Iyo sanang pagtuunan

Sa banyaga makalaban

 

Sa aming nasa ibang bayan

Isang araw mag-uuwian

Sana aming maabutan

Tahanang matutulugan

 

Kaming basura lang ang yaman

May dako ang hinahalukayan

Biyayang natatabunan

Makakamit kaya? Nang hindi narururihan…

 

Wag na sanang maulit ang bangkang papel

Kalilangang totoo ay lapis at papel

Pero wala sanang pumapapel

I am making an objection, I am making an appeal…

 

Ito’y ilan lamang

Daratnan mong kamalasan?

Kaya ba itong maibsan

Ngayon ito’y mawakasan?

 

Piliin mong mabuti ang pagtitiwala

Mag-uudyok at magpapanukala

Pangsarili ba ito, ito ba ay pang-madla

Bayan muna, bayan muna bago ang masisiba..

 

Baka gamitin ka ng kaibigan

Ikaw ang ipagsangkalan

Sa gawaing kabuktutan

Huwag payagang magpayagpagan

 

Suriin mo ang mga desisyon

 Nakalipas na mali maging leksion

Wag papabor sa anti-constitution

Listen to POOR’s suggestion

 

Wag mo po kami biguin

Maganda po an gaming layunin

Sa iyo aming pong hiling

Kami ay paginhawain…

 

 

Thursday, April 1, 2010

Ang kwintas kong putik


Wala akong tinutuluyan, dyan lang ako sa tabi-tabi kung saan abutin ng dilim yun na ang bahay ko, madalas sa ibang lugar na ko gigising, wala din akong kubeta, tabo...Wala na rin akong nanay, yun tatay ko mas buwang pa sa akin ayun minsan nakakAsalubong ko kaagaw ko pa sa basura nag-aaway  kami... yun maghapon di  alam ang ibig sabihin- ng oras maliban lang sa almusal sa umaga, tanghali at gabi, almusal lang lahat ang tawag ko dun... sanay na ko sa gutom, lapnos na rin ang paa ko sa kakalakad di ko nga alam kung nasan ako ngayon, importante lang may laman kahit panis ang aking tiyan...meron akong mga kaibigan pero kaaway ko din sila depende sa nadeskarte kung hati-hati ba o lamangan na lang, bata pa ko di' ko  lang alam kung ilan taon na pero sabi nila mukha na ko 30anyos tama kaya sila o batang isip lang at sinisiraan nila ako...wala akong kilalang pangalan sa mukha lang, pero sa boses alam ko kung ano ang mukha nya pero di ko alam kung sino sya...meron din aking mga gamit at yun nakapahiram sa totoong may-ari saka ko na kukuhanin pag' natyempuahn ko sila...
Dami ko pagkatao pwede mo sabihin masama akong kaaway at masama rin akong kaibigan... ewan sabi nila wala talagang tunay na kasama kahit saan lugar ang mukha ng tao iba-iba, masuerte sila na nasa ibabaw lang hindi sila nahihirapan, di gaya ko na talagang ni pangarap may bayad, eh pano nga eh hirap din akong mag-isip, pero nakakapagsulat ako hanggan ten... kulay ng pera alam ko pero di ko alam gastusin, bigyan mo ko ngayon ipapalit ko lang ng makakain-sa akin lang yun. 
Walang tumatanggap sa akin kahit gusto ko magtrabaho, mas mabaho pa ko sa kanal pero eto ang trip ko kahit maginaw hindi tumatalab sa akin, sa init naman para kang nakakapote di ko nababasa sa ulan kahit sobrang lakas pa nyan...
Tulad ng kwento ko parang wala na talaga ko patutunguhan, dami rin naawa pero kasalanan ko din mas tamad pa ko tatay ko puro lamon lang ang laman ng tutok ko... di na ako humihingi ng tulong ok na ko sa lagay na to'... kung pwede ko nga lang paglamayan ang sarili kong burol gagawin ko para sa abuloy sayang din may pambiling pagkain sa kabilang buhay, kung impyerno ang dako baka pwedeng magnakaw na lang dami naman siguro tanga don'... 
May sarili akong batas, at ito ay ginawa ko lang kanina pero nakalimutan ko  kaya mula ngayon wala akong sinusunod nilalabag ko kahit sarili kong desisyon, ok lang wala naman nakakita... buti na minsan nalalamangan ko sarili ko aba sayang naman wala na libre ngayon...Oh sino ang papatol magdahilan kayo kasi di sila uubra sa akin mayabang to hoy meron din naman akong ere, sa nadanas kong mga kalokohan eh kahit si Villar matatakot maghirap.
Sabi ko sa mga bata na medyo hawig ko, yan me sampol na kayo di na kayo mahihirapan manggaya libre lang malapit lang at kita nyo naman may libag-libag pa....Likayo pagmasdan ninyo dami kong katulad dito kala mo ba, magsasawa ka iisa lang ang likaw ng gutom na bituka namin pag naintindihan mo ko walang palso parang nakilalala mo na rin yun nandun sa kabilang kanto, kanya kanyang teritoryo yan, pero sabi ko nga ako lang ang sinusunod ko kaya madalas may saksak ako sa tagiliran buti me anting -anting yata ako sila ang napapatay , tatlo na yata nadale hinahanap nila ko para makagante, ngayon di naman ako nagtatago wala naman nanghuhuli sa akin, ewan lang baka ibang lugar na to...
Minsan naman sana baka masalubong nyo ko sa daan ingat nalang mga bro wala akong pinilipili malas mo lang pag ikaw ang natapat sa pangangailangan ko pero dont wori pre at mare pagkain lang talaga ang habol ko kaya pag sinabi ko pera o puri? wag nyo bibigay ang puri di naman nakakbusog yan...
Di ko takot mamatay tutal marami pa kong kapalit pag alis ko kung di man dito dami pang mga magulang dyan na handang iwan ang mga anak sa lansangan para magmukhang kaawa-awa, payat gaya namin lahi-lahi yan eh magkakamag-anak yata ang mga taong uling...
Dami dumaan na bagyo pati si Ondoy di rin kami sinanto, yun pogi pala ko pag nahuhugasan, pero ang pagkatao nasa loob lang hindi nalinisan, hindi ko inaamin pero parang masarap din ang pakiramdam, kung di pa bumaha eh di pa ko nakaranas ng paligo... Buti nga sa akin eh minsan lang naman sa ilan taon beter lak neks yir  na lang kung aabutin ng bagyo yun lugar kung nasaan ako...
Marunong naman ako magdasal di ko lang alam tapusin pare-pareho lang naman yan nasa isip ko palagi bahala na magbasa yun nasa taas pero mahihirapan sya kasi lagi kong gumagalaw kaya siguro di nya alam kung ano ang ibibigay nya sa akin.
kahit sino di ko nasisi sa buhay ko, ok na sa akin to, kumakain ng di alam kung ilan beses sa maghapon, me natutulugan, me damit na maraming kwelyo, tipid ako sa tsinelas "bilt in" ika nga... mga kagamintan ko nagkalat lang sa daan akin lahat yan, isa lang ang hindi ko maiwan-iwan. Ito ang Kwintas kong putik lagi ay nasa aking leeg, kusa itong gumuguhit lalo na kung maalikabok at maiinit, kabisado ko na ang korte nyan sa palibot nakahulma yan, sa maghapon na hapo ang katawan andyan na lang yan, nawawala pero bumabalik din agad di ko na kailangan maghanap maya-maya lang andyan nanamaan... parang ito lang ang totoong akin ah?!...Ito lang ba ang aking yaman?!...

Sunday, March 14, 2010

Pacquiao pounds Clottey, calls out Mayweather Mar 14, 2010


Pacquiao pounds Clottey, calls out Mayweather Mar 14, 2010
Pacquiao-Clottey scorecard Mar 14, 2010

ARLINGTON, Texas – Joshua Clottey may have been bigger, but that was his only edge on Saturday night. Manny Pacquiao clearly outworked Clottey, outpunching him four, five and even six to one at times in winning a wide decision before a standing room-only crowd of 50,994 at Cowboys Stadium.
Pacquiao punished Clottey with combinations to the body throughout in winning the unanimous decision to retain his World Boxing Organization welterweight title and his status as the world’s finest boxer.

It was no contest as Clottey simply kept his guard high and rarely threw punches. According to CompuBox, Pacquiao landed 246 of 1,231 punches; Clottey connected on just 108 of 399.

Pacquiao took advantage by using his blazing hand speed to rip through Clottey’s gloves and land hard, punishing shots.

He made the former champion wince several times as he fired off hard combinations at Clottey’s midsection.

Despite the exhortations in the corner of trainer Lenny DeJesus, Clottey never opened up and fought aggressively. He was backed up all night and, except for an occasional shot, never did much to Pacquiao.

It was another virtuoso performance for the Filipino superstar who has won titles or has claimed the linear championship in seven different weight classes. Pacquiao is on a collision course with unbeaten rival Floyd Mayweather Jr., who fights Shane Mosley on May 1.
Kevin Iole covers boxing and mixed martial arts for Yahoo! Sports. Send Kevin